၁၉၈၈ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၁၂ ရက္၊ ည ၉ နာရီ အခ်ိန္ခန္႔တြင္ အေနာက္ႀကိဳ႕ကုန္းရပ္ကြက္၊
စႏၵ၀င္း လက္ဖက္ရည္ဆိုင္၌ စက္မႈတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားသံုးဦးႏွင့္ အရက္မူးေနေသာ
အရပ္သား လူငယ္ေလးဦးတို႔ အခ်င္းမ်ားမႈသည္ ‘ရွစ္ေလးလံုး ျပည့္သူ႔အေရးေတာ္ပံုႀကီး’ ၏
သမိုင္းသစ္ နိဒါန္းအဖြင့္ဟု ကမၸည္း ေမာ္ကြန္းထိုးရမည္။
တစ္နည္းအားျဖင့္ ေျပာရေသာ္ မဆလ တစ္ပါတီ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ၿပိဳ
တစ္နည္းအားျဖင့္ ေျပာရေသာ္ မဆလ တစ္ပါတီ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ၿပိဳလဲပ်က္ျပဳန္းသြားေစမည့္
နိဂံုးဇာတ္သိမ္းခန္းအစပင္ ျဖစ္သည္။
ယင္းသို႔ေသာ သမိုင္းသစ္နိဒါန္း မစတင္မီ ကတည္းက အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတန္းစားႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ခံ
ျပည္သူတို႔အၾကား မေျပလည္မႈ ေနာက္ခံျပႆနာမ်ား၊ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ ေတြ႕မႈမ်ား
မ်ားစြာရွိခဲ့ဖူးသည္။
“သမိုင္း အခ်ဳိးအေကြ႕ အေျပာင္းအလဲဆိုတာ ႐ုတ္ျခည္း ထျဖစ္ပြားလာတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။
တိုင္းျပည္မွာ မေက်နပ္မႈေတြ၊ ပဋိပကၡေတြ မ်ားမ်ားလာေလေလ၊ အဲဒီ အဖုအထစ္၊ အစိုင္အခဲေတြ
ေပါင္းစည္းမိသြားတဲ့ အခ်ိန္တစ္ခ်ိန္မွာ ဘယ္လိုမွ ထိန္းမႏိုင္ သိမ္းမရႏိုင္ေတာ့တဲ့ ေပါက္ကြဲမႈ၊
ေျပာင္းလဲမႈ၊ အခ်ဳိးအေကြ႕ႀကီးတစ္ခု ျဖစ္ပြားေပၚေပါက္လာရစျမဲပဲ”ဟု ဆရာေဒါက္တာသန္းထြန္း
ေကာက္ခ်က္ခ် ေျပာဖူးသည္။
ဆရာ့ ေကာက္ခ်က္ခ် ေျပာစကား မွန္ကန္ပါသည္။ မဆလတို႔ အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ ၂၆ ႏွစ္တာ
ကာလအတြင္း ၆၂ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၇ – ၈ ရက္၌ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူ ၁၀၀ ေက်ာ္
တို႔အား ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္မႈ၊ သမိုင္း၀င္ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အေဆာက္အအံုႀကီးကို
မိုင္းခြဲၿဖိဳဖ်က္ခဲ့မႈ၊ ၆၃ ခုႏွစ္ ကြ်န္းဆြယ္အား ကစားၿပိဳင္ပြဲ အဓိက႐ုဏ္း၊ ၇၄ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၆ ရက္
အလုပ္သမားအေရးအခင္း၊ ၇၄ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၁၀ ရက္ ဦးသန္႔ ဈာပနကိစၥ အံုႂကြလႈပ္ရွားမႈ၊
၇၅ ခုႏွစ္၊ ဇြန္ ၆ ရက္ အလုပ္သမားအေရးအခင္း ႏွစ္ပတ္လည္၊ ၇၆ ခုႏွစ္၊ မတ္ ၂၃ ရက္
မႈိင္းရာျပည့္ အေရးေတာ္ပံု၊ ၈၇ ခုႏွစ္ ေငြစကၠဴျပႆနာ၊ ဆန္ျပႆနာ၊ ျပႆနာေပါင္းစံု။
ဒီၾကားထဲ ေႁမြပူရာ ကင္းေမွာင့္ဟု ဆိုရမည့္ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္တြင္ က်င္းပေသာ ကမၻာ့ ကုလသမဂၢ
အေထြေထြညီလာခံႀကီးက ျမန္မာႏိုင္ငံကို ‘ကမၻာ့အဆင္းရဲဆံုးႏိုင္ငံ’ အျဖစ္ စာရင္းသြင္း
ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ခံရသည့္ သတင္းဆိုး အပါအ၀င္ ျမန္မာေတြ အုပ္ခ်ဳပ္ မင္းမူသည့္
ေခတ္ေရာက္မွ ျမန္မာ့ ဂုဏ္သိကၡာ အက်ည္းတန္ အ႐ုပ္ဆိုးစြာ ျဖစ္ရသည္မွာ မဆလအစိုးရ၌
တာ၀န္အျပည့္ရွိသည္။
ယင္းသို႔ေသာ ကာလေနာက္ခံ အေၾကာင္းတရားမ်ားေၾကာင့္ ‘ရွစ္ေလးလံုး ျပည္သူ႔ အေရးေတာ္ပံု’
အက်ဳိးတရား ျဖစ္ေပၚလာရသည္။
‘ရွစ္ေလးလံုး ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပံုႀကီး’ သည္ ေျမေပၚ ေျမေအာက္ ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕မ်ား၊
လက္နက္ကိုင္ အင္အားစုမ်ား၏ လႈံ႔ေဆာ္မႈ ပေယာဂမပါ။ ေက်ာင္းသားထုက တိုက္ပြဲ ေခၚသံ
စတင္သည္။
ေသြးစည္း ညီၫြတ္စြာ တိုက္ပြဲ၀င္ၾကသည္။ မူလတန္း ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားကေလးမ်ား
အပါအ၀င္ ရဟန္း သံဃာေတာ္ အရွင္သူျမတ္မ်ား၊ အလႊာေပါင္းစံုက ၀န္ထမ္းမ်ား၊ ျပည္လံုးကြ်တ္
ျပည္သူမ်ား၊ ၾကည္း၊ ေရ၊ ေလ တပ္ဖြဲ႕၀င္မ်ား၊ ျပည္သူ႔ရဲမ်ားပါမက်န္ ‘ျပည္သူ႔အေရးေတာ္ပံု’
ရက္ရွည္ၾကာ ဆႏၵျပပြဲႀကီး ကမၻာေက်ာ္ေအာင္ ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကသည္။
ထိုတိုက္ပြဲ၀င္ လူတန္းစား အလႊာေပါင္းစံု အဖြဲ႕အစည္း အသီးသီးမ်ားထဲတြင္ ‘စာေပႏွင့္
အႏုပညာရွင္မ်ားအဖြဲ႕’လည္း ပါသည္။
ထို အဖြဲ႕၏ ေဟာေျပာပြဲ အစီအစဥ္မ်ားထဲတြင္ နာမည္ေက်ာ္ စာေရးဆရာ၊ ေဗဒင္ယၾတာဆရာႀကီး
မင္းသိခၤလည္း ေရွ႕ဆံုးတန္းမွ သူ႔သေဘာ၊ သူ႔ဆႏၵအရ တက္ႂကြစြာ ကူညီသူ အျဖစ္ ပါ၀င္သည္။
* * *
ရန္ကုန္ ျပည္သူ႔ေဆး႐ုံႀကီး၀င္း ႏွလံုး အထူးကုအေဆာင္ေရွ႕၊ ဆင္၀င္ေဘးရွိ၊ သံေရတိုင္ကီပ်က္ႀကီး
ကို ေဟာေျပာစင္သဖြယ္ အသံုးခ်၍ ဒီမိုကေရစီ တရားပြဲမ်ားကို ‘စာေပႏွင့္ အႏုပညာရွင္မ်ားအဖြဲ႕’
က ဦးစီးက်င္းပသည္။
ဩဂုတ္ ၂၄ ရက္ေန႔တြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ဖိတ္ၾကား၍ ျပည္သူလူထုႏွင့္ ပထမဦးဆံုး
အႀကိမ္ ေတြ႕ဆံုေဟာေျပာပြဲကို ေဆး႐ုံႀကီး၀င္းထဲ၌ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
ဩဂုတ္လ ၂၆ ရက္ေန႔တြင္ ေရႊတိဂုံဘုရား အေနာက္မုခ္ မ်က္ႏွာစာ၌ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
ေဟာေျပာပြဲအတြက္ ‘စာေပႏွင့္ အႏုပညာရွင္မ်ားအဖြဲ႕’က သတင္းျပန္ၾကားေရး ကိစၥမ်ား
တာ၀န္ယူ ၀ိုင္း၀န္းကူညီေပးခဲ့သည္။
အဖြဲ႕၏ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္မႈမ်ားအတြက္ လိုအပ္ေသာရန္ပံုေငြကို ကိုယ္ႏွင့္ ရင္းႏွီးသူမ်ားထံမွ
အကူအညီ ေတာင္းခံရသည္။
မိမိႏွင့္ စာေရးဆရာ ဒါ႐ိုက္တာေမာင္၀ဏၰ၊ ကိုမ်ဳိးျမင့္ညိမ္းတို႔ သံုးဦးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလမ္း
ႏွင့္ ၂၉ လမ္းေထာင့္တြင္ ဆရာ မင္းသိခၤထံ ရန္ပံုေငြ အလႉခံရန္ ေရာက္သည္။
“သူငယ္ခ်င္းတို႔၊ ကိုယ္ က်ပ္ ၅၀၀ လႉမယ္။ ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ကိုယ့္လက္ထဲမွာ
ပိုက္ဆံမရွိဘူး။ နက္ျဖန္ မနက္ေပးမယ္။ ဘယ္မွာ လာေပးရမလဲ” မိမိတို႔က မိမိတို႔ အဖြဲ႕႐ုံးတည္ရာ
ဘားလမ္းရွိ စပယ္ဦးစာေပတိုက္ကို ၫႊန္းသည္။
ေနာက္ ေန႔နံနက္တြင္ စပယ္ဦးသို႔ ဆရာမင္းသိခၤ ေရာက္လာသည္။
သို႔ေသာ္ မိမိတို႔ အဖြဲ႕သား အားလံုး တရားပြဲအစီအစဥ္အတြက္ ေဆး႐ုံႀကီး၀င္းထဲသို႔
ေရာက္ေနသည္။
ဆရာ မင္းသိခၤ ေဆး႐ုံႀကီး၀င္းထဲသို႔ ၀င္ေရာက္လာစဥ္ – “ပရိသတ္မ်ားခင္ဗ်ား၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕
ဒီမိုကေရစီ အေရးေတာ္ပံု တိုက္ပြဲႀကီးကို တစ္ခဲနက္ေထာက္ခံအားေပးေနတဲ့ နာမည္ေက်ာ္
စာေရးဆရာႀကီး မင္းသိခၤ ဒီမိုကေရစီ တရားေဟာရန္ ႂကြေရာက္လာၿပီ ျဖစ္ပါတယ္” ဟု မိမိတို႔က
လႈံ႔ေဆာ္ေၾကညာၿပီး ဆရာ မင္းသိခၤကို သံတိုင္ကီပ်က္စင္ေပၚသို႔ ဆြဲတင္ ပို႔လိုက္သည္။
သူျငင္းဆန္ခ်ိန္ မရလိုက္ပါ။ တကယ္ျဖစ္ရပ္မွန္က ဆရာမင္းသိခၤ တရားေဟာရန္ လာေရာက္ျခင္း
မဟုတ္ပါ။ ရန္ပံုေငြ က်ပ္ ၅၀၀ ေပးအပ္ရန္ လာေရာက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
သို႔ေသာ္ မိမိတို႔၏ အၾကံအဖန္ေၾကာင့္ ဆရာမင္းသိခၤ ခမ်ာ စင္ေပၚတက္၍ ပရိသတ္၏
လက္ခုပ္သံကို သဲ့ယူသြားသည္။
* * *
စက္တင္ဘာ ၁၈ ရက္တြင္ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းသည္။
‘ရွစ္ေလးလံုး ျပည္သူ႔ အေရးေတာ္ပံုႀကီး’တြင္ တက္ႂကြစြာ ပါ၀င္ ေဟာေျပာမႈေၾကာင့္
ဆရာမင္းသိခၤ အဖမ္းခံရသည္။
ႏို၀င္ဘာလ ၁၃ ရက္ေန႔၊ အင္းစိန္ ေထာင္အတြင္း တရား႐ုံးက ဆရာမင္းသိခၤ ကို ေထာင္ဒဏ္
တစ္သက္တစ္ကြ်န္း ျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္လိုက္သည္။
အင္းစိန္ေထာင္ႀကီးအတြင္း ဆရာ မင္းသိခၤႏွင့္အတူ တစ္တိုက္တည္း အတူေနခဲ့ဖူးေသာ
ဆရာေမာင္၀ံသသည္ ဒုအႀကိမ္ေျမာက္ အထိန္းသိမ္းခံရၿပီး ေထာင္ခုနစ္ႏွစ္ ျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ခံရ
ေသာ္လည္း မထင္မွတ္ဘဲ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီ ၂၉ ရက္ေန႔တြင္ ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာေသာ
အခါ ဆရာေမာင္၀ံသ ထံ မိမိသြားေရာက္ႏႈတ္ဆက္သည္။
ဆရာ ေမာင္၀ံသက ေထာင္တြင္း အေတြ႕အၾကံဳမ်ားကို စီကာပတ္ကံုး ေျပာၾကားခ်က္မ်ား၌
ဆရာ မင္းသိခၤအေၾကာင္း ပါလာသည္။
“ဒီလူ ေတာ္ေတာ္ခ်စ္ဖို႔ ေကာင္းတယ္ဗ်ာ၊ တကယ့္ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ ပီသတယ္။ အေစာပိုင္းတုန္း
ကေတာ့ ဒီလူ စူပါစာေရးဆရာဆိုေတာ့ အထာကိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ထင္ထားတာ။
“ကြ်န္ေတာ့္ အထင္မွားသြားတယ္ ကိုေသြးသစ္ေရ၊ ကိုေအာင္ထြန္းႀကီးမွာ ဟိတ္ဟန္ မရွိဘူး။
လူတိုင္းနဲ႔ တည့္ေအာင္ေနတတ္တယ္။ ရွင္းရွင္းေျပာမယ္ဗ်ာ၊ ေထာင္ၾကပ္၊ ၀ါဒါ၊ ဘုတ္ကိုင္ဆိုတဲ့
ငနဲေတြကအစ ကိုေအာင္ထြန္းႀကီးနဲ႔ဆို ေလေပးေျဖာင့္ေနတာပဲဗ်ဳိ႕။
“ဒါေၾကာင့္မို႔လားမသိဘူး။ အင္မတန္ တင္းက်ပ္တာေတြကို အလူးအလွိမ့္ခံေနရတဲ့
ကြ်န္ေတာ္တို႔လို ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသမားေတြဆီကို စားစရာ၊ အသံုးအေဆာင္၊ ေဆး၀ါးေတြကအစ
ေရာက္ေရာက္လာတယ္ဗ်။ ယူလာေပးတဲ့သူေတြက ဘယ္သူေတြမွတ္သလဲ၊ ေထာင္၀န္ထမ္း၊
အၾကပ္၊ ၀ါဒါ၊ ဘုတ္ကိုင္ေတြ၊ ဘယ္သူက ေပးခိုင္းတာလဲလို႔ ေမးလိုက္ရင္ ‘ဆရာႀကီး မင္းသိခၤ’လို႔
ေျဖသဗ်။
“ကိုေအာင္ထြန္းႀကီးက ဥပဓိ႐ုပ္ေကာင္းသလို စကားေျပာလည္းေကာင္းတယ္။ သူ႔ မ်က္လံုး
အၾကည့္မွာ တစ္ဖက္သားကို ညိႇဳ႕ဓာတ္ေတြရွိတယ္။ ဆံရွည္၊ ႏႈတ္ခမ္းေမြး၊ မုတ္ဆိတ္ေမြးနဲ႔
သူ႔စတိုင္က ထူးျခားမႈရွိတယ္။ သူ႔မွာက ေျပာစရာစကားေတြကလည္း အမ်ားသား ဘ၀ကလည္း
စုံခဲ့သကိုးဗ်ာ။
“ဒီလို ဘ၀ကလည္းစံု၊ ေဗဒင္၊ ယၾတာ၊ ဂါထာ၊ မႏၲာန္ေတြကလည္း တတ္ကြ်မ္းတဲ့ သူဆိုေတာ့ဗ်ာ
ေရခ်ဳိးခ်ိန္ လူေတြစံုတဲ့ အခါမ်ဳိးမွာ သူ႔အေျပာေတြက ကြက္စိပ္နားေထာင္ ေနရသလိုမ်ဳိး
ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေမ်ာပါသြားတာ။ မွတ္မိေသးတယ္ဗ်၊ ေဗဒင္၊ ယၾတာ၊ အတိတ္နိမိတ္ ေကာက္တာနဲ႔
ပတ္သက္ၿပီး ကိုေအာင္ထြန္းႀကီး လုပ္ပံု။ အင္းစိန္ေထာင္ထဲကို ကုလသမဂၢက လူ႔အခြင့္အေရး
ကိုယ္စားလွယ္ ‘ယို႐ိုယိုကိုတာ’ လာၾကည့္မယ္ဆိုေတာ့ ေထာင္အေဆာက္အအံုေတြ ထံုးျဖဴ
သုတ္လိုက္တယ္ဗ်ာ။ အဲဒီလို ထံုးျဖဴသုတ္တာကို ကိုေအာင္ထြန္းႀကီးက ဘယ္လုိ အတိတ္၊
နိမိတ္ေကာက္ ယူလုိက္သလဲဆုိေတာ့…။
“ထံုးသုတ္တာက ကိုယ့္အတြက္ အတိတ္ေကာင္း၊ နိမိတ္ေကာင္းပဲဗ်ာတို႔၊ ၾကည့္ေန၊
ကိုယ္တရား႐ံုးက ျပန္လာရင္ အားလံုး အံ့အားသင့္ေစရမယ္။ မင္းသိခၤဆိုတဲ့ စာေရးဆရာ
ကိုယ့္ကို ကြင္းလံုးကြ်တ္လႊတ္ေစဆိုတဲ့ အမိန္႔ခ်မွတ္မွာ က်ိန္းေသပဲ”တဲ့။
“အဲ… တရား႐ံုးက ျပန္လာေတာ့ မ်က္ႏွာ႐ႈံ႕တြတြနဲ႔ ‘တစ္သက္တစ္ကြ်န္း အမိန္႔ခ်လုိက္ၿပီဗ်’ လုိ႔
ေျပာတယ္။ အဲဒီကစၿပီး သူ ဘာေျပာေျပာ၊ ဘာေဟာေဟာ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အယံုအၾကည္
တန္သြားတယ္ဗ်ာ”
“တစ္ခါေတာ့ သူကေျပာေသးတယ္။ အေဆာင္တုိင္း အေဆာင္တုိင္းက ေသာက္ေရအိုးေတြ
အားလံုး ႐ိုက္ခြဲပစ္လုိက္၊ အေဆာင္ထဲမွာရွိတဲ့ ႏုိင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ႁခြင္းခ်က္မရွိ အားလံုး
လြတ္လိမ့္မတဲ့”
“ဘယ္လုပ္ရဲပါ့မလဲဗ်ာ။ ေရအိုးခြဲမႈနဲ႔ အေရးယူခံရမွာ၊ ၿပီးေတာ့ ေသခ်ာတာက ေသာက္ေရ
ငတ္ကုန္ၾကမွာ၊ သူ႔အေဟာကို မယံုလုိ႔ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ မလုပ္ဘူး။
“တစ္ေန႔ေတာ့ ေရခ်ဳိးဆင္းခ်ိန္၊ ကြ်န္ေတာ္ရယ္၊ ကိုေအာင္လြင္ရယ္၊ ကိုမိုးသူရယ္၊
ေဒါက္တာ ဘေမာ္သမက္ ဦးရဲထြန္းရယ္ဆီကို သူလာၿပီး ဘာစကား အဆက္အစပ္မွ မရွိဘဲ
‘ဘယ္လ၊ ဘယ္ေန႔၊ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားတုိ႔ အထဲက အဂၤါသားဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္
ဒီအက်ဥ္းေထာင္ႀကီးထဲက လႊတ္မိန္႔က်လိမ့္မယ္’ လုိ႔ ခပ္တည္တည္ႀကီးေျပာၿပီး ထြက္သြားသဗ်။
ကြ်န္ေတာ္တို႔ကလည္း ဆက္မေမးပါဘူး။ တစ္လေလာက္ၾကာေတာ့ မနက္ခင္းမွာ ေထာင္ပိုင္ႀကီး
႐ံုးခန္းက ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး ကြ်န္ေတာ့္ကို ေထာင္ပိုင္ႀကီး ႐ံုးခန္းထဲလုိက္ခဲ့ဖို႔
ေခၚသဗ်။ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ထင္လုိက္တာက ေထာင္ေျပာင္းဦးမွာလား။ အမႈတြဲထပ္တုိးၿပီး
အင္န္အယ္လ္ဒီ အမတ္ျဖစ္တဲ့ သူမုိ႔လုိ႔ ျပစ္ဒဏ္ရက္ကာလ ထပ္တိုးေၾကာင္း ေျပာေလမလားဆိုၿပီး
လုိက္သြားတာေပါ့ဗ်ာ။ ေထာင္ပိုင္ႀကီးနဲ႔ ေတြ႕ေတာ့ ‘ဦးစိုးသိမ္း၊ ပစၥည္းေတြ သိမ္းပါ။ ခင္ဗ်ား ဒီေန႔
လြတ္မိန္႔က်ၿပီ’လုိ႔ ေျပာလုိက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ အံ့အားသင့္သြားတယ္။ ဘာျပန္ေျပာရမွန္း မသိဘဲ
နံရံေပၚက ျပကၡဒိန္ကို ၾကည့္လုိက္ေတာ့ “၁၉၉၂ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီ ၂၉ ရက္၊ မနက္ပိုင္း”
“ဟာ… ကိုေအာင္ထြန္းေျပာတာ အတိအက် မွန္ေနပါေပါ့လား” လုိ႔ ကြ်န္ေတာ့္ႏႈတ္က
အာေမဍိတ္သံအက်ယ္ႀကီး ထြက္သြားတယ္။
ဒီစကားသံ ထြက္သြားေတာ့ ေထာင္ပိုင္ႀကီးေရာ၊ ေထာက္လွမ္းေရးက ပုဂၢိဳလ္ေတြေရာ၊
ရဲအထူးသတင္းေထာက္လွမ္းေရးက ပုဂၢိဳလ္ေတြကပါ ‘ကိုေအာင္ထြန္းေျပာတာ ဘာမွန္တာလဲ၊
ဘယ္လုိမွန္တာလဲ’ လုိ႔ အေလာတႀကီးေမးၾကတာေပါ့။
ဒါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္လည္း ၀မ္းသာအားရ ေျပာျပလုိက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ အုပ္စုထဲမွာ ရွိတဲ့ သူေတြ
ထဲမွာ ကိုေအာင္ထြန္းေျပာ တဲ့ အဂၤါသားဆုိတဲ့ ပုဂၢိဳလ္က ‘စိုးသိမ္း’ဆိုတဲ့ ကြ်န္ေတာ္ ေမာင္၀ံသ
ျဖစ္ေနတာကိုး။
“ကြ်န္ေတာ္ကသာ ခုလုိ၀မ္းသာအားရနဲ႔ ေျပာခ်လုိက္တာ၊ ကိုေအာင္ထြန္း အဖုိ႔ေတာ့
ဒုကၡေရာက္သြားေတာ့တာပဲ။ ခ်က္ခ်င္းပဲ ကိုေအာင္ထြန္းကို ႐ံုးခန္းထဲ သြားေခၚလာတယ္။
ကြ်န္ေတာ့္ကို သူေျပာခဲ့တာေတြ ဟုတ္ မဟုတ္၊ မွန္ မမွန္ ေမးတယ္။ သူကလည္း
ကြ်န္ေတာ္ေျပာခဲ့တဲ့အတုိင္း ျပန္ေျပာတယ္။
“ခ်ဳံ႕ေျပာရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ဗ်ာ၊ ကိုေအာင္ထြန္းကို သက္ဆိုင္ရာက လွ်ဳိ႕၀ွက္ေခၚေတြ႕ တယ္။ သူတုိ႔
သိခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းတစ္ခုေမးမယ္။ အဲဒီေမးခြန္းက အထက္ကလူႀကီးေတြ ေမးခုိင္းတာ၊ အာ႐ံုမွာ
ထင္တဲ့အတုိင္း အမွန္အတိုင္းေျဖပါ။ အဲဒီအေျဖနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လံုး၀ အေရးမယူဘူးလုိ႔ သူကို
ေျပာသတဲ့။
“ကိုေအာင္ထြန္းကလည္း မေဟာ၊ မေျပာပါရေစနဲ႔လုိ႔ အေၾကာက္အကန္ ျငင္းဆန္တယ္။
ေနာက္ဆံုး ဘယ္လုိမွ ျငင္းမရတာနဲ႔ ‘သူ႔ကို တစ္လတိတိအခ်ိန္ေပးပါ။ သူ သက္သတ္လြတ္စား၊
အဓိ႒ာန္၀င္မယ္၊ တစ္လျပည့္တဲ့ မနက္မွာ အေျဖေပးမယ္’လုိ႔ ကတိေပးလုိက္ရတယ္။
သူသက္သတ္လြတ္စား ဥပုသ္ေစာင့္၊ အဓိ႒ာန္၀င္၊ ဂါထာမႏၲန္ေတြ ရြတ္တယ္။
“တစ္လျပည့္တဲ့ေန႔၊ ေထာင္ႀကီးရဲ႕ သီးသန္႔ အထူးစစ္ေၾကာေရးခန္းမွာ စစ္ဘက္၊ ရဲဘက္လံုျခံဳေရး
အရာရွိႀကီးေတြ အပါအ၀င္ အသံဖမ္းစက္ဖြင့္ၿပီး ကိုေအာင္ထြန္းကို ေမးခြန္း စေမးတယ္။
အဲဒီေမးခြန္းက – “ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လူထုေခါင္းေဆာင္ျဖစ္လာမလား၊ တိုင္းျပည္ကို
အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ တကယ္ရမလား” ဒါပဲ။
“ကိုေအာင္ထြန္း အေျဖက – ‘၂၀၁၅ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၂၁ ရက္ေန႔မွာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္
လူထုေခါင္းေဆာင္၊ ႏုိင္ငံ့ေခါင္းေဆာင္၊ ႏုိင္ငံကို အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ မုခ်ရမွာ ျဖစ္တယ္’လုိ႔ ေဟာကိန္း
ထုတ္သတဲ့”
* * *
ဆရာမင္းသိခၤ ေဟာကိန္းထုတ္တဲ့ အခ်ိန္က ၁၉၉၀ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲၿပီးကာလ၊
အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က ေရြးေကာက္ခံ ကိုယ္စားလွယ္အေတာ္မ်ားမ်ား ျမန္မာႏုိင္ငံ
အက်ဥ္းေထာင္အသီးသီးမွာ အက်ဥ္းက်ခံေနရတဲ့အခ်ိန္။
ဆရာမင္းသိခၤဟာ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕၀င္ မဟုတ္သလုိ ဘယ္ပါတီ၀င္မွ မဟုတ္ဘူး။
ရွစ္ေလးလံုးတိုက္ပြဲကာလမွာ ဒီမိုကေရစီ တရားေတြ လွည့္လည္ေဟာေျပာလုိ႔ အင္းစိန္
အက်ဥ္းေထာင္ႀကီးထဲမွာ အထိန္းသိမ္းခံေနရတာ။
အဲဒီမွာ ဆရာေမာင္၀ံသတုိ႔ အဖြဲ႕နဲ႔ ဆံုတယ္။ ဆရာေမာင္၀ံသေျပာျပတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔
ပတ္သက္တဲ့ သူ႔ “ေဟာကိန္း”ကို မိမိစိစစ္၊ သံုးသပ္မိပါတယ္။
‘စာ႐ႈသူမ်ားခင္ဗ်ား’ အဲဒီလုိ အခ်ိန္ကာလမ်ဳိးမွာ ဆရာမင္းသိခၤက ‘ေဟာကိန္း’ ထုတ္ခဲ့တာ။
၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္း အုပ္ခ်ဳပ္ပံု အေျခခံဥပေဒမေပၚေသးဘူး။ ၾကားျဖတ္ေရြးေကာက္ပြဲတို႔၊ လႊတ္ေတာ္တုိ႔၊
ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္တုိ႔ဆုိတာ ဘယ္ဆီ ေရာက္ေနမွန္းေတာင္ မသိရဘူး။ (မေန႔တစ္ေန႔ကမွ
ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က ျပည္လံုးကြ်တ္ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲႀကီးကို ၂၀၁၅ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းမွာ
မွက်င္းပမယ္လုိ႔) သိပ္အံ့ဩစရာေကာင္းတဲ့ အခ်က္က ေရြးေကာက္ပြဲေကာ္မရွင္က ေရြးေကာက္ပြဲ
က်င္းပျပဳလုပ္မယ့္ရက္ကို ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ ႏွစ္ကုန္ပုိင္းမွာျဖစ္မယ္လုိ႔ ေၾကညာခ်က္ဟာ
ဆရာ မင္းသိခၤ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္က ေဟာကိန္းထုတ္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ကာလ၊ လနဲ႔ ခ်ိန္ကိုက္
တုိက္ဆိုင္ေနတာပါပဲ။
၁၉၃၉ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂၅ ရက္ေန႔မွာ ေမြးဖြားလာၿပီး အသက္ ၆၉ ႏွစ္အရြယ္၊ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊
ဇူလုိင္ ၃၁ ရက္ေန႔ နံနက္တြင္ ကြယ္လြန္သြားရွာတဲ့ ဆရာမင္းသိခၤရဲ႕ ေဟာကိန္းမွန္ မမွန္
မိမိတုိ႔ ေစာင့္ၾကည့္ၾကပါစို႔။
credit: original uploader
http://world-myanmar.com/%E1%80%86%E1%80%9B%E1%80%AC%E1%80%99%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%B8%E1%80%9E%E1%80%AD%E1%80%81%E1%81%A4-%E1%80%B1%E1%80%9F%E1%80%AC%E1%80%9E%E1%80%8A%E1%80%B9%E1%80%B7-%E1%80%B1%E1%80%92%E1%81%9A%E1%80%B1/
